Wolverine

This blog was turning to shite so I deleted the last posts to savour some taste of the reason I started writing this in the first place.

I am reading “Wolverine the origin”, nowadays. Its a comic book, a graphic novel, and I am surprised at how much I like it. I thought it would be childish and perhaps it is but its violent outbursts are keeping me intrigued.
I like reading comics. I should have read them when I was younger but there wern’t any in Cyprus when I was a kid. There was a shortage of kids stuff here when I was growing up. That is why I am leaving a second childhood now. And f.. everyone else who tells me to grow up and start counting money like the other “grownups” too.

I don’t know if the comic is the sam as the movie Wolverine. Haven’t seen it yet.
Saw 2012 and I found it impressive. I liked the special effects and enjoyed seeing tsunamis and earthquakes destroying the world without consequences for me on my seat because for a change all of these were happening on film and not on the 8 o clock news.

I am a wunderkind

I am a magnet for all kinds of deeper wonderment
I am a wunderkind
destined to reign, destined to roam

i’m not me

It’s been a while to write here. Things have been crazy, been working all summer and changed job in September. New job pays better than the old one but it’s a lot of work and is stressful. I feel like im walking into unchartered territories and keep searching for maps to find my way out. Im in possession of some old maps but if i do not mark my place on them there is no way i ll survive this.
Am i happy? Whenever something new starts naturally I question everything. I wish i could fast forward to a few weeks later when I ll be at ease and comfortable with my work. The pyramid of needs is like this: safety, comfort at work, comfort at home, love. I have noticed that in periods of high anxiety my libido falls into very low levels until i come to a point where i act stupidly. Like today. What happened today is not something i am proud of. The experience flashes through my head often causing me alarm and disbelief. Was it really me? I have amazed myself at how cold and distant i become at my own self. it’s like all logic and soundness just floats away and i become nothing but a puppet to my instincts.

Ο Νίκος Αλιάγας στο NRJ radio

Ο Νίκος Αλιάγας φαίνεται να επιστρέφει στο ραδιόφωνο στις συχνότητες του ράδιο NRJ France (NRJ.fr)! Ξεκινάει εκπομπή στις 24 Αυγούστου! Θα ξυπνάμε τα πρωινά με Ελλάδα με Νίκο Αλιάγα 6 με 9! Chris Moyles, Τάσος Τρύφωνος και μ…κίες! Τώρα έχουμε άλλο class από το matin. ‘Εχουμε το Νίκο το Μουσταφά και το Φλό! Bonjour a toute!

Mustapha, Nikos and Flo. Lundi au Vendredi

Δείτε τα πρόμο βίντεος εδώ:

Nikos-a-la-grecque

La Voix NRJ

Graffity by the sea, encore

Η τηλεόραση δείχνει ντοκυμαντέρ για την Αμμόχωστο. Μουσικό χαλί μια μελαγχολική μουσική μονότονη και θλιμένη. Δείχνει αρχαίους πολιτισμούς, στη Καρπασία, στην πόλη της Αμμοχώστου που δεν έχω γνωρίσει. Δεν ξέρω την πόλη που κατάγομαι. Δεν ξέρω πως να πάω ούτε πως είναι οι δρόμοι, πως να την περπατήσω την παλιά πόλη, πως να βρώ τα εντυπωσιακά τείχη της πόλης, να περπατήσω στα σοκάκια που μυρίζουν ναργιλέδες και δυόσμο;
Έχω εγκλωβιστεί σε μια πόλη χωρίς παρελθόν, που αναπτύχθηκε εκμεταλλευόμενη το χαμό και την παρακμή των όμορφων πόλεων του Βορρά. Αλλάζει προς το καλύτερο μέρα με τη μέρα λένε όλοι. Τόσα κτίρια, τόσα έργα γίνονται.
Βαρέθηκα να πηγαίνω στα ίδια μέρη. Απόψε θα πάω σε ένα μέρος που πήγα άλλες 10 φορές αυτό το καλοκαίρι. Κανείς δεν έχει ενδιαφέρον πια για μένα. Παλιά έβγαινα για να δω μέρη και τους φίλους μου. Τωρα βγαίνω απλά για να μην κλειστώ στο σπίτι όλο το βράδυ. Με τους φίλους δεν μπορώ να μιλώ στο κλάμπ με το θόρυβο. Μεγάλωσα πια για τα κλαμπς.

Ανόρθωση

Σαν το φοινικα θα ανασηκωθω από τις στάκτες μου.
Σημερα κάηκα. Ολοσχερώς. Για πρώτη φορά σήμερα ένιωσα το μυαλο μου να αποσυνδέεται από το σωμα μου και να με κοιτάω από ψηλά…
Πάει, τέλειωσε. Τα τελευταία 10 χρόνια σαν γυαλί έσπασαν. Νιώθω να γιατρεύτηκα.
Αναθεώρησα που λέει και η Πέγκυ.

Toutes les routes mènent à la France

Je dois commencer à apprendre le français…

Γαυγίσματα

Θέλω να ζώ σε ένα σπίτι ριζωμένο μέσα σε ένα απέραντο κήπο με πυκνά δέντρα και πολυχρωμα λουλούδια.
Θέλω την απόλυτη σιωπη να σπάζουν από μακρυά, μονάχα γαυγίσματα σκύλων, που να με ειδοποιούν ότι κάποιος ίσως κάπου περπατάει με το φως του φεγγαριού.
Ησυχία και γαλήνη.

Άγχος…

2 προτάσεις για έρευνα με το ΙΠΕ από τις οποίες πρέπει να διαλέξω τη μία μέχρι αύριο. Όποια και να ακολουθήσω υπαρχει η πιθανότητα μη εγκρισής της. Το αποτέλεσμα της βγαίνει το Δεκέμβριο.
1 θέση σίγουρη για 16 μήνες στο εξωτερικό που ξεκινάει το Νοέμβριο. Πρέπει να υπογράψω συμβόλαιο. Τι θα γίνει μετά τους 16 μήνες;
1 συνέντευξη που ακόμα να γινει.
Τι να κάνω;

Ακόμα μια αποτυχία σε διαγωνισμό συγγραφής. Αυτό με έριξε αρκετά. Είμαι πολύ πεσμένος της τελευταίες μέρες. Πήρα 2 απαντήσεις για μόνιμες δουλειές ότι ήμουνα η δεύτερη τους επιλογή και πως τους άρεσε ο ενθουσιασμός μου και το CV μου αλλά ζητούν κάποιο με διαφορετικό ιστορικό. Τότε γιατί με βάζετε στη διαδικασία να κάνω συνέντευξη; Και γιατί μου λες ότι είμαι ο επιλαχών και πως αν ο άλλος πει όχι θα μου δώσεις τη δουλειά; Για να με βασανίσεις κι άλλο;

Με όλα αυτα δεν έχω καθόλου χρόνο για προσωπική ζωή. Μες το άγχος και το στρές όλη μέρα. Στη δουλειά έχουν μπερδέψει τη βιοπληροφορική με τη στατιστική. Όλο για στατιστικές μεθόδους με ρωτάνε. Είπα να τεντωθώ και να βγώ έξω από το comfort zone μου αλλά με έχουν πάρει στο άλλο άκρο. Είμαι όλη μέρα βουτηγμένος σε άρθρα με στατισικές μεθόδους. Και δεν έχω καν ησυχία να τα διαβάσω και καταλήγω να τα διαβάζω το βράδυ στο σπίτι. Από τις 6 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα η μέρα μου σπαταλιέται εκεί. Για λόγους που δεν ελέγχω εγώ η παραγωγικότητα μου είναι μειωμένη αφού δεν έχω ούτε λεπτό ησυχία ή απομόνωση.

Τέλοσπάντων. Τα πράγματα θα καλυτερέψουν με το χρόνο. Εχω τέτοιο προαίσθημα.

Καλοκαίρι

Τελείωσα το κεφάλαιο τελικά, κάπως βιαστηκά, βλ.”Ας οργανωθούμε λίγο”, και το παρέδωσα. Πήρα μετά email ότι υπήρχε λάθος που το είδε ο εκδότης σε μια πρόχειρη ανάγνωση. Μου το έστειλε να το διορθώσω. Έτσι έκατσα και το έκανα μια προσεκτική ανάγνωση, διόρθωσα το λάθος, συμπλήρωσα κάτι που μου διέφυγε και του τόστειλα. Δεν ξαναεπικοινώνησε από την Τρίτη γι’αυτό ελπίζω να πάνε όλα καλά. Αλλά θύμωσα με τον εαυτό μου που μου ξέφυγε αυτό το λάθος. Ήταν πασιφανές και το παρέβλεψα.
Τέλοσπάντων. Χθες έκανα συνέντευξη τηλεφωνική για δουλειά.Το βράδυ πήγα για φαγητό σε ιταλικό εστιατόριο και έφαγα foie gras.Θυμήθηκα το Black and Blue στο London Bridge….

Η Λίτσα Πατέρα μου λέει ότι αν θέλω να κάνω ένα ταξίδι μέσα στον Αύγουστο καλύτερα να μην το κάνω. 16-17 Αυγούστου να κάτσω στα αβγά μου. Γι’αυτό δεν θα πάω Κρήτη φέτος γιατί για τον Αύγουστο το λογάριαζα. Έντονο καλοκαίρι λέει θα χω. Θα αναθεωρήσω σχέσεις λέει. Για να δούμε….

Τι θα κάνω χωρίς την Ελένη από βδομάδας; Χωρίς την Μπήλιω, τον Γρηγόρη το Θοδωρή, την Αργυρώ; Την πρωινή μου παρέα θα την χάσω;
Ας είναι καλά το mivision της cyta το οποίο σου επιτρέπει να δεις οποιαδήποτε εκπομπή όποτε θές, μέχρι και τρεις μέρες πριν, on demand. Έτσι θα μπορώ να βλέπω τον καφέ με την Ελένη για απογευματινό καφέ!